10 เมษายน 2556 22:31 น.
คีตากะ
มีแฟนหมอ...โรคภัยไกลชีวิต
ไอเพียงนิดฉีดยาน่าใจหาย
บ่นปวดหัวจะผ่าตัดอาจถึงตาย
อยู่สบายหายห่วงถ้าดวงดี
แฟนเกษตร...ร่มรื่นแช่มชื่นจิต
บ้านทั่วทิศแมกไม้ใบสดสี
มักชวนเที่ยวป่าเขาเนานที
ทั้งชีวีเคี่ยวกรำคล้ำแดดลม
มีแฟนศิลป์...จินตนาหาสิ้นสุด
บ่อยครั้งหลุดโลกไกลไม่เหมาะสม
ชอบวาดภาพบทกวีดนตรีชม
ผีเข้าออกตามอารมณ์ต้องข่มใจ
แฟนบัญชี...ถี่ถ้วนรัญจวนจิต
เงินแค่นิดครึ่งบาทขาดไปไหน
นอนมิหลับรอบคอบตรวจสอบไว
งุบงิบไว้อย่าหวังเธอนั่งตรอง
มีแฟนวิทย์...ชอบวิจัยใช้ความคิด
อย่าทำผิดหลักการจะพานหมอง
ชอบสังเกตวิเคราะห์และทดลอง
คอยจ้องมองทุกฝีก้าวราวผู้คุม
แฟนการตลาด...สำรวยสวยบาดจิต
ชนทั่วทิศหมายปองต้องสุขุม
อารมณ์ดีฝีปากกล้าลูกค้ารุม
มีสิทธิ์กลุ้มนอนระแวงแคลงกังวล
แฟนอักษร...ประหยัดถ้อยน้อยราวเรื่อง
แม้ขุ่นเคืองก็เก็บไว้ไม่พร่ำบ่น
ชอบระบายขีดเขียนเวียนวกวน
เธอเหลือทนจะถึงฆาตอาจวางวาย
แฟนวิศวะ...พูดน้อยแต่ต่อยหนัก
มักจมปลักทฤษฎีมีเหลือหลาย
มาดหุ่นยนต์เย็นชาพาด้านตาย
ยุ่งวุ่นวายสิ่งประดิษฐ์อิดหนาทรวง
แฟนรัฐศาสตร์...การเมืองเรื่องใหญ่ยิ่ง
อย่าพาดพิงส่งเดชเหตุใหญ่หลวง
อาจยุบสภาหย่าร้างห่างคู่ควง
ต้องยืนประท้วงหน้าบ้านจะพานซวย
แฟนคหกรรม...อิ่มหนำสำราญนัก
เก่งเย็บปักการครัวมัวหยิบฉวย
คิดเมนูแปลกประหลาดอาจงงงวย
ถึงขั้นป่วยแสลงของต้องจองเมรุ....
แฟนเภสัช...จัดยาหาพลาดผิด
จะโรคจิตโรคกายจ่ายตรงเถร
ยามีมากเกินไปเลยไมเกรน
เธอประเคนแทนข้าวราวใกล้ตาย
แฟนบริหาร...เชี่ยวชาญชำนาญกิจ
งานทั่วทิศสั่งการอย่าพานหาย
ทั้งซักผ้าถูพื้นยืนตาลาย
เธอสบายแต่เราทรุดนั่งพุทโธ....
ฯลฯ..
31 กรกฎาคม 2558 22:11 น.
คีตากะ
ข้าลูกทุ่ง...ด้อยชื่อระบือเลื่อง
คอยข้าวเหลืองรวงเรียวเกี่ยวรักษา
ใส่ยุ้งฉางเติมเสบียงเยี่ยงเคยมา
สิ้นหน้านาออกร่อนเร่พเนจร
ข้าลูกทุ่ง...ด้อยศักดิ์ประจักษ์ทั่ว
ยามฟ้าหลัวเหม่อดาวพราวสลอน
ใต้แสงจันทร์ส่องสว่างกลางดงดอน
สิ้นอาวรณ์นิทราด้วยล้าแรง
ข้าลูกทุ่ง...ด้อยเกียรติกำจรกว้าง
เดินตามทางคันนาหาหน่ายแหนง
กินน้ำคลองล่องเรือเมื่อคราแลง
เก็บผักแกงที่ท้ายทุ่งจรุงใจ
ข้าลูกทุ่ง...ด้อยทรัพย์นับอเนก
อยู่วิเวกดงแดนแคว้นไศล
ดำแต่ตัวมิมัวจิตคิดการไกล
มีเท่าไหร่แบ่งปันกันและกัน
ข้าลูกทุ่ง...ด้อยจิตคิดปรารถนา
มุ่งไขว่คว้าเกินตัวกลั้วโมหันต์
พึ่งพิงธรรมนำทางหว่างชีวัน
หาเมามันหลงวัตถุดั่งทุรชน
ข้าลูกทุ่ง...ด้อยคนรักสลักจิต
ขาดมิ่งมิตรรู้ใจในเหตุผล
ขับเพลงไพรกล่อมป่าธราดล
มาตรไร้คนเข้าใจไม่อาทร...
31 กรกฎาคม 2558 22:25 น.
คีตากะ
ดาวเหนือส่องสว่างกลางห้วงหาว
แสงแพรวพราวคืนแรมแต้มเวหน
เคยพิลาสบาดทรวงดวงกมล
ยามแลยลสนธยาพาเปรมปรีดิ์
หริ่งเรไรร่ำระงมกลางร่มพฤกษ์
ค่ำคืนดึกประดับดาวพราวแสงสี
ตราบใกล้รุ่งฟ้าสางหว่างราตรี
หาได้มีดาวเจ้าเฝ้าเหม่อมอง
นภาสลัวฤาดาวแสนร้าวรวด
จึงมิอวดแสงนวลชวนหม่นหมอง
ฤาเมฆินทร์ขวางกั้นบั่นลำพอง
จึงลอยล่องลาสรวงล่วงพรหมินทร์
แหงนมองฟ้าคราวใดให้หนักจิต
ดาวเคยสถิตกลางใจไยโผผิน
ฤาพิษรักหนักทรวงหล่นล่วงดิน
จึงสูญสิ้นดาวเหนืองามเรื่อเรือง....
31 กรกฎาคม 2558 22:30 น.
คีตากะ
เศรษฐกิจทรุดฉุดจีดีพีต่ำ
นาจมน้ำเสียหายหลายสถาน
บริษัทปิดลอยแพแย่คนงาน
ทั้งราคาอาหารพานลอยตัว
ทำธุรกิจอะไรก็ไม่รุ่ง
คนทิ้งกรุงเข้าป่าน่าเวียนหัว
หุ้นตกต่ำซ้ำร้ายแทบขายตัว
ประชาทั่วเดือดร้อนล้าอ่อนแรง
มุ่งทำงานหาเงินเผชิญโชค
ต้องย้ายโยกไปทั่วหัวระแหง
นอนกลางดินกินกลางทรายคล้ายแมลง
ผ่านร้อนแล้งน้ำท่วมอ่วมเพราะเงิน
คิดถึงน้องคนดีชวนพี่หนี
ทิ้งแสงสีเมืองใหญ่ไปหาวเหิน
ชมธรรมชาติวาดภาพพอเพลิดเพลิน
พากันเดินสู่ป่าพนาลัย
ฤาน้องเป็นสีดาคิดว่าพี่
เป็นคนดีศรีรามงามไฉน
อยู่ข้างน้องลุ่มหลงจงเตรียมใจ
อาจมิได้วาดภาพซาบซึ้งธรรม
คนพเนจรไร้รากอยากฝากฝัง
ปล่อยพี่ไว้ลำพังนั่งขันขำ
เป็นคนบ้าต่อไปชดใช้กรรม
อย่าถลำเดี๋ยวลึกตรองตรึกดู
ชื่อเสียงพี่ใครเขาเล่าขานทั่ว
อย่าหลงกลั้วคบค้าพาอดสู
เดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็บ้าถ้าเอ็นดู
ปล่อยพี่อยู่คนเดียวอย่าเหลียวมอง
โลกวันนี้แปลกหน้ากว่าที่คิด
ธรรมชาติวิปริตจิตกลัดหนอง
โลกจะแตกหรือเปล่าเฝ้าแต่มอง
แค่น้ำนองสยองแล้วนะแก้วใจ
ปีหน้านี้พี่ว่าต้องมาลุ้น
โลกจะหมุนหรือเปล่าเฝ้าสงสัย
ถ้าพระดีคุ้มเกล้าเราปลอดภัย
จะชวนน้องล่องไพรให้สมปอง....
31 กรกฎาคม 2558 22:36 น.
คีตากะ
ควันเบาบางจากกองไฟจวนใกล้ดับ
แสงดาววับแวมวาวราวห้วงฝัน
ค่ำคืนดึกราตรีมีแสงจันทร์
พระพายผันโอบกอดพรอดวิกาล
ถนนเวิ้งฟ้าว่างร้างสรรพสิ่ง
เพลงเหงาอิงแอบใจไหวขับขาน
ลมหนาวครวญแผ่วมาพร่าดวงมาน
ปลุกวิญญาณที่หลับใหลให้ฟื้นตื่น
บุรุษหนุ่มสำอางพลางผมขาว
สตรีสาวกลับชราหาขัดขืน
กาลเวลาล่วงลับกับวันคืน
ค่อยกินกลืนสรรพสิ่งจมดิ่งลง
ชั่วพริบตายี่สิบปีที่ผ่านพ้น
มาตรยากดีมีจนบนความหลง
สะลึมสะลือชีวิตติดพะวง
เพียงฝุ่นผงเข้าตาจนพร่าลาย
คิดถึงกานต์คนไกลแต่ใกล้จิต
เผชิญชีวิตเยี่ยงไรในจุดหมาย
คิดถึงมิตรใกล้ใจแต่ไกลกาย
ดีฤาร้ายอย่างไรได้พบเจอ
พ.ศ.เปลี่ยนเปลี่ยนใจไปด้วยไหม
หลงลืมใครคอยหวงห่วงเสมอ
พ.ศ.ใหม่ใช่ใหม่คนคอยปรนเปรอ
ปล่อยใจเพ้อเหงาหงอยคอยสบตา
เพียงรับรู้ภายในใช่ไกลห่าง
ทุกเส้นทางคิดถึงคำนึงหา
หวังเพียงเธอพบสุขทุกเพลา
รับรู้ว่ามีฉันนั้นห่วงใย
ขอคุณพระคุ้มครองอย่าต้องเศร้า
ช่วยปัดเป่าพาลผองล่องขับไส
สิ้นโรคาพยาธิทุกปีไป
ถึงปีใหม่ใสสุกปราศทุกข์ทน
ท้าย ป.ล.ต่อด้วยรักและคิดถึง
ฝากเพลงซึ้งกล่อมมาเวหาหน
จากใครที่ห่างไกลใกล้กมล
ส่งถึงคนที่รักและภักดี....
Calendar
Lovers
17 คน เลิฟคีตากะ
หน้าส่วนตัว
1679
