27 พฤศจิกายน 2550 15:58 น.
คีตากะ
มอบใจต่อกัน ทุกวันหัวใจคิดถึง
สาวเหนือคนงามนางหนึ่ง เคยซึ้งสบตาต่อกัน
หนุ่มแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง หมายปองน้องแม่ปิงนั้น
หมายคล้องเกี่ยวความสัมพันธ์ รักมั่นเชื่อมคลองสองแคว
รอนแรมทางไกล ตั้งหลายกิโลเยือนถิ่น
หวังพบเพียงเจ้ายุพิน อยากยินเสียงทองของแม่
กราบครูบาศรีวิชัย ดลใจให้พบดวงแด
คอยอยู่ประตูท่าแพ แต่ไร้เงาเจ้าไม่มา
วอนพระธาตุดอยสุเทพ
ในคืนหนาวเหน็บ ช่วยเก็บคำวอนอ่อนล้า
สะกิดหัวใจเธอ ให้แลเหม่อแวะเวียนมองมา
คนไกลยังยืนรอท่า อยู่หน้าประตูท่าแพ
บอกลมส่งข่าว ให้สาวได้รู้ได้ยิน
หนุ่มไกลแปลกหน้าเยือนถิ่น แผ่นดินล้านนารักแน่
หวังชิดชมดอกบัวตอง นวลน้องด้วยใจรักแท้
อย่าปล่อยคนคอยเหม่อแล ชะแง้มองหาแต่เธอ.....
1 สิงหาคม 2558 01:19 น.
คีตากะ
เสียงขลุ่ยดังฟังหวานผ่านพลิ้วแผ่ว
ดึกดื่นแล้วยลยินไม่สิ้นเสียง
เงี่ยหูฟังดังไกลในสำเนียง
ทำนองเพียงเพลงรักสักวา
นอนซมไข้พิษใจจากใครหนึ่ง
ด้วยลึกซึ้งคำเจ้าเฝ้าโหยหา
เนื้อเพลงรักจากใจรินไหลมา
เคล้าขลุ่ยพาเพราะพริ้งยิ่งดนตรี
ก่อเกิดเพลงบรรเลงไหวสุดไพเราะ
สะกิดเซาะซาบทรวงท่วงวิถี
แดสะเทือนเหมือนสะท้านซ่านดนตรี
ดั่งวจีน้องขานคำหวานมา
ยอมพ่ายแพ้แก่นุชสุดคิดถึง
เพียงบทหนึ่งจากใจในภาษา
พี่จนถ้อยร้อยกรองนองน้ำตา
มิอาจหาถ้อยคำมารำพัน
ขออกไข้ต่อไปให้สาสม
แพ้คำคมจากใครคนในฝัน
อยู่ตั้งไกลไยทำย่ำยีกัน
นั่งคิดผันคำรักปักใจเรา
ราวศรรามข้ามฟ้ามาอากาศ
พี่ขยาดหวาดกลัวมัวขลาดเขลา
เผลอลืมจิตคิดระวังนั่งซึมเซา
ถูกศรเข้าอย่างจังลืมตั้งตัว
พี่ยอมวายหมายเจ้าเข้าใจบ้าง
ด้วยรักนางสุดใจให้ทูลหัว
ยอมเป็นทาสจอมใจไม่เกรงกลัว
แม้นเจ็บตัวเจ็บใจไม่ระอา....
1 สิงหาคม 2558 01:20 น.
คีตากะ
คนต่ำต้อยติดดินสิ้นวาสนา
เพียงดอกหญ้าเตี้ยต่ำเขาย่ำหยาม
ธรรมดาเรียบง่ายไม่งดงาม
แต่เพียงตามหาฝันทุกวันมา
สบตาเธอวันนั้นฉันแปรเปลี่ยน
ใจวนเวียนคิดถึงซึ้งนักหนา
เคยฝากรักจากใจให้กันมา
ความเหว่ว้าห่างหายมลายลง
มีเพียงเธอเข้าใจมอบไออุ่น
ขอขอบคุณจากใจให้ลุ่มหลง
รักตอบรักจักให้ไจมั่นคง
มิเลือนลงสักวันยังมั่นใจ
วันข้างหน้าเป็นอย่างไรฉันไม่รู้
วันนี้อยู่เคียงกันมิหวั่นไหว
แม้จะห่างแสนห่างจงวางใจ
หากมั่นในรักแท้ไม่แพ้ทาง
ขอศรัทธาเชื่อมั่นมิผันเปลี่ยน
อย่าหลงเพี้ยนฟังคำใครทำใจหมาง
มีเพียงเธอเข้าใจไม่อำพราง
รู้ทุกอย่างว่าฉันคิดอย่างไร...
21 พฤศจิกายน 2550 12:15 น.
คีตากะ
นักท่องเน็ตเจ็ดย่านน้ำตามหารัก
อยากรู้จักคนจริงใจมีไหมหนา
ไม่กลิ้งกลอกหลอกเล่นทำเย็นชา
เมินหนีหน้าดูแคลนแสนเหนื่อยใจ
โลกไซเบอร์เกร่อชนมากล้นหลาย
แม้วุ่นวายยังหมายมั่นมิหวั่นไหว
หวังคนดีมีอยู่รู้ความนัย
คุยเข้าใจสักคนพ้นเดียวดาย
คนท่องเว็บนอนดึกคอยนึกฝัน
มีสักวันค้นเจอเธอที่หมาย
ไม่ต้องสวยไม่น่ารักมาทักทาย
ส่งคำร่ายคำรักจักยินดี
มือนักแช๊ตรอท่าตามหาฝัน
ทุกคืนวันหมายเจอเธอนวลฉวี
น้ำใจงามเห็นใจมอบไมตรี
จะยอมถวายชีวีคนดีไป
คนงามล้ำซ้ำน่ารักมากเสน่
คนโก้เก๋คนเท่คนเก๋ไก๋
หวังลวงเล่นขอให้ช้ำระกำใจ
เวรกรรมไซร้มีจริงวิ่งตามทัน
คนไร้คู่อยู่น่าจอรอส่งข่าว
เพียงหนึ่งสาวเห็นใจไม่เพ้อฝัน
ด้วยศรัทธาว่ามีคนดีนั้น
ขอผูกพันเกี่ยวใจไว้สักคน
เหรียญยังมีสองด้านอย่าพานหมิ่น
มองชีวินแง่ร้ายหน่ายสับสน
โลกไซเบอร์คนเลวดีมีปะปน
ใช้เหตุผลพินิจพิจารณา
มองโลกงามทำใจให้งดงาม
อย่าแบกหามความเศร้าเฝ้ากังขา
หากใจดีสังคมดีมีเมตตา
ย่อมนำพาโลกดีกว่าที่เป็น
มองแง่ร้ายได้อะไรใจเป็นทุกข์
โลกสนุกนักหนาถ้าแลเห็น
แดนสวรรค์ใช่ไกลไม่ลำเค็ญ
เพียงใจเย็นเย็นใจได้พบเจอ
นักท่องเว๊บเจ็บหลายครายังมาท่อง
กี่ครั้งนองน้ำตามาเสนอ
เจ็บไม่กลัวกลัวไม่เจ็บเจ็บอยากเจอ
ใครไหนเธอทำเจ็บได้...ให้รางวัล..จ้าๆๆๆๆๆ
1 สิงหาคม 2558 01:06 น.
คีตากะ
เสกมนต์สั่งฝังหมึกจารึกเขียน
ด้อยการเรียนฉันทลักษณ์เชิงอักษร
ต่ำความรู้น้อยปัญญาภาษากลอน
เพียงวิงวอนเทวามาดลใจ
ขอเทพสิงสถิตลงตรงกลอนนี้
เอ่ยวจีพจมานเพียงขานไข
บอกคนรักฝากถ้อยเรียงร้อยไป
ส่งถึงใจให้แจ้งแห่งความจริง
ชำแรกทรวงดวงใจให้เจ้ารู้
รักมั่นอยู่นงเยาว์เจ้าขวัญมิ่ง
แห่งดวงมานนานเนาเฝ้ารักจริง
มิเคยทิ้งเจ้าไกลจากใจเลย
ที่สุดของหัวใจให้เจ้านี้
ขอคนดีเชื่อในใจเฉลย
ไม่หลอกลวงห่วงนักจักชิดเชย
ด้วยคุ้นเคยแต่แรกพบคราสบเจอ
ฤ บุพเพสันนิวาสขีดวาดไว้
ให้เคียงใกล้ต่อกันมั่นเสมอ
แม้นห่างไกลใต้หล้ายังมาเจอ
หลงละเมอเพ้อรักหนักอุรา
เพียงวันวารผ่านมาพาพิสูจน์
ดั่งคำพูดบางคำย้ำนักหนา
ตั้งแต่วันนั้นพบคบกันมา
แทนอักษราว่าเธอคือดวงใจ....
Calendar
Lovers
17 คน เลิฟคีตากะ
หน้าส่วนตัว
2306
