
คลื่นความเหงาแทรกผ่านลานใจร้าว
คิดถึงคราวเคียงชิดสนิทสนม
คืนวันผ่านม่านฝันเหลือเพียงลม
กลายเป็นความขื่นขมระทมทรวง
อยากบอกว่าคิดถึงใจแทบขาด
แต่คงไม่เอื้อมอาจจะไปหา
เธอคู่เคียงข้างใครในสายตา
ฉันแค่เพียงคนผ่านมาแล้วผ่านไป
ฝันยังคงเป็นฝันที่ว่างเปล่า
เหงายังคงเป็นเหงาอยู่เคียงใกล้
คิดถึงเธอยังคิดถึงตลอดไป
แต่เท่าที่ทำได้เพียงพรรณนา
หากส่งใจไปให้คงไม่ถึง
เพราะเธอไม่เคยซึ้งคะนึงหา
ทนอยู่อย่างเดียวดายตลอดมา
และคงทนจนกว่าจะขาดใจ