เรื่องสั้น นิยาย

ด้วยตัวฉันเอง

สมการ

ท้องฟ้าคืนนี้ดูมืดครึ้มกว่าคืนก่อนๆ ไม่เห็นดวงจันทร์ ไม่เห็นแสงดาว เหมือนกับคนที่มืดมน ไร้ซึ่งแสงสว่าง มีเสียงฟ้าร้องมาเป็นระยะๆ เหมือนกับว่าหัวใจใครบางคนกำลังส่งเสียงร้องอยู่

เหมือนกับฉัน

สายลมที่พัดมาเอื่อยๆ เหมือนกับคนที่ไม่มีเรี่ยวแรง พัดมาอย่างสะเปะสะปะ ทิศโน้นบ้าง ทิศนี้บ้าง เหมือนกับคนที่ไม่รู้ว่าจะไปทางใด เหมือนกับคนที่กำลังสับสน

เหมือนกับฉัน

ต้นไม้ใบหญ้าหยุดนิ่ง ไม่มีการเคลื่อนไหว จะมีก็เพียงโบกพัดไปตามแรงลมเบาๆเท่านั้น เหมือนกับคนที่หยุดอยู่กับที่ ไม่ทำอะไร ไม่ยอมตัดสินใจใดๆ ไม่ยอมที่จะก้าวไปทางใด

เหมือนกับฉัน

จักจั่นเรไรที่เคยร้องเสียงดังระงมไปทั่ว คืนนี้ก็กลับไม่ไ				
 581    0    0