ผู้หญิงใจร้ายกับผู้ชายรักแมว

Rainsummer

ต่อจากความเดิมตอนที่แล้ว  ...หนอนและลูกน้ำได้ไปฝึกงานที่โรงพยาบาล
แล้วก็มีสิ่งที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น..........เมื่อมีเสียงโทรศัพท์ที่ห้องพี่พยาบาล 
กริ๊ง.....ๆ.......ๆ........
." สวัสดีค่ะ  โรงพยาบาล.......ค่ะ  "  
"  อ๋อ...ได้ค่ะ  ไม่เป็นไรค่ะ  อุ๊ย  อย่าขอโทษเลยค่ะอาจารย์ ค่ะวันนี้เลยเหรอคะ 
เป็นพรุ่งนี้ได้มั้ยคะ  ค่ะ .... ค่ะ  ดิฉันจะแจ้งนักศึกษาให้นะคะ  ค่ะ  ..."
"  หนอนจ๊ะ  มานี่หน่อย  อ่อ  ลูกน้ำด้วย มานี่แป๊บนึง "  พี่พยาบาลคนสวยเรียกทั้งสอง 
"  คือว่าทางอาจารย์หนอนแจ้งมาว่า  มีโรงงานเค้าเรียกตัวหนอนให้ไปฝึกงานน่ะจ้ะ  ส่วนลูกน้ำ  ฝึกที่นี่ตามเดิม  หนอนต้องย้าย " 
."  พี่คะ  อาจารย์ให้ย้ายไปเมื่อไหร่คะ  "  หนอนเริ่มรู้สึกเหนื่อยใจ ทำไมนะ อาจารย์ถึงไม่เห็นใจเธอที่ต้องย้ายที่ฝึกทั้งๆที่โรงพยาบาลนี้เธอทำไปได้แล้วเกือบครึ่งของงานทั้งหมด 
"  พรุ่งนี้จ้ะ  วันนี้พี่ขออาจารย์ไว้ก่อน  จะเลี้ยงส่งหนอน " 
 พี่พยาบาลยิ้มให้อย่างเอ็นดูในตัวหนอน 
  "ไม่เป็นไรค่ะพี่  หนอนไม่อยากรบกวนพี่ๆ  คือเดี๋ยวหนอนต้องขอตัวไปเคลียร์งานกะพี่ลูกน้ำก่อนนะคะ  ขอบคุณค่ะ "  หนอนเดินจากมาด้วยหัวใจอ่อนล้ายังกะอกหักมา 8 ชาติ 
........................................เย็นวันนั้น...............................................
แทนไท รอหนอนด้วยอาการกระวนกระวายใจ ....เขาเดินไปมานับครั้งไม่ถ้วน 
" ยัยเด็กบ้านั่น  ไปเถลไถลที่ไหนนะ  กลับมาจะตีให้เข็ดเลย  หึ สงสัยไปกะเจ้าทึ่มแน่เลย  คอยดูกลับมาล่ะน่าดู  ไปกับผู้ชายสองคนได้ไงค่ำๆมืดๆ "
. "  โว้ย ......จะสองทุ่มแล้ว  ยังไม่เข้าบ้านอีก "  แทนไทโวยวาย 
ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้น .......
" ครับ........หวัดดีครับ  อ้าว  เกดเหรอ ?  ตอนนี้ผมอยู่บ้านครับ คือ...เหรอครับ 
เกด  ผมไปไม่ได้จริงๆ  วันนี้ผมต้องเคลียร์งานครับ  วันหลังละกันนะครับ ครับ สวัสดีครับ "    
  " ฮึ่ม  !!!  ยัยหนอน  เป็นเด็กเป็นเล็ก หัดเข้าบ้านดึก   จะ 3ทุ่มแล้วนะนี่  ยังไม่กลับอีก "  
แทนไท นั่งมองโต๊ะกินข้าว ที่มีอาหารวางไว้หลายอย่าง  เขากินไม่ลง  เพราะตั้งใจจะรอกินพร้อมยัยเด็กกะโปโล 
แล้วเสียงรถที่ไม่คุ้นหู  แล่นมาจอดที่หน้าบ้าน   
" มาแล้วเหรอแม่ตัวดี หนอย ....ให้ใครมาส่งอีกล่ะนี่ ."  
"ขอบคุณนะคะ  พี่ฟ้า  หนอนต้องฝากพี่ลูกน้ำด้วย  ถ้าเกิดหนอนมีโอกาสหนอนจะแวะไปเยี่ยมนะคะ "  
"  จ้า  แค่นี้เอง  ไว้เจอกันใหม่น้า  หนอนพี่ไม่เข้าไปนะ  พี่จะรีบกลับ แฟนพี่โทรมาตามแล้ว  "  
"  ค่ะ  ขอบคุณอีกครั้งนะคะ  ขับรถดีๆ  นะคะพี่ฟ้า " 
หนอนโบกมือให้  แทนไทยืนกอดอกมองดูที่ประตู  เขาบอกความรู้สึกตัวเองไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไรกันแน่  จะว่าเกลียดก็ไม่ใช่  หมั่นไส้  ก็ไม่เชิงอีกนั่นแหละ รู้แต่ว่าไม่ชอบให้คนที่เขามองเป็นเด็กคนนี้ไปโบกไม้โบกมือให้ใคร 
" ดูยังจะมีหน้าเดินอมยิ้มเข้ามาอีก  เห็นแล้วขวางหูขวางตา " 
 แทนไทค่อนขอดในใจ  เขาไม่รู้หรอกว่าคนที่มาส่งหนอนเป็นใคร
" อารมณ์ดีเชียวนะ "   แทนไททัก  เป็นผลให้หนอนสะดุ้งเล็กน้อยเพราะไม่ทันมองว่ามีคนยืนอยู่ตรงประตู
" แน่นอน  ก็คนมีความสุข  ก็ต้องอารมณ์ดีสิ "  หนอนว่า
" กินข้าวมารึยัง  "  
" แล้วค่ะ .ขอตัวนะคะ "  หนอนเดินเลี่ยงขึ้นไปข้างบน
แทนไทมองตามอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดี  เออ  เขาโง่รอกินข้าวกะยัยคนนี้ได้ไงนะ  เธอไม่มองด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรไว้ รอ  ดีเหมือนกัน หมาหน้าบ้านคงจะหิว 
 "ในเมื่อคนไม่สนใจ  ทิ้งให้หมากินก็ได้วะ  "  แทนไทฉุน
ความหิวหายไปจากความรู้สึก  ตอนนี้เขากินอะไรไม่ลงจริงๆ  จากที่คิดว่าเจอหน้าใครบางคนแล้วจะกินข้าวด้วยกัน  คุยกัน แต่เขากลับกินอะไรไม่ลง
 " อาการแปลกว่ะ....เรา  "  แทนไทบ่นงึมงำ 
เขาเดินไปเปิดประตูหน้าบ้าน  มองเห็นสุนัขตัวนึง  เดินไปมาอยู่  
" เอ้า กินซะ เจ้าหมาน้อย  วันนี้ข้าใจดี  "  
สุนัขตัวนั้นมองอาหารกองโตที่แทนไทใส่ถาดใบใหญ่มาให้มัน  แค่มอง สักพักมันก็เดินจากไปอย่างไม่ใส่ใจแม้จะลองดมดู 
" ฮึ  ดูสิ.... ขนาดหมายังเมิน  แล้วคนกินยากอย่างเจ้าหนอนจะมองเหรอวะ  " 
แทนไทหงุดหงิดเต็มที่...มองอาหารกองโตที่เจ้าตูบสุนัขตัวดีสบัดตูดเดินจากไปอย่างไม่แยแสแม้แต่น้อย  หางตามันยังไม่มองด้วยซ้ำ 
แทนไทเดินเข้าบ้านหลังจากจัดการกับกองอาหารลงถังขยะเรียบร้อยแล้ว 
เขามองขึ้นไปยังชั้นบนของบ้าน   ยัยหนอนยังไม่นอน นี่ก็จะ 4 ทุ่มเข้าไปแล้วเห็นทีต้องทำอะไรสักอย่างก่อนที่แม่เขาจะมาเฉ่งว่าไม่ดูแลลูกสาวเพื่อนตัวเอง
ก๊อก........ๆ....ๆ....ๆ.......
 " เชิญค่ะ "   เสียงคนเกลียดแมวเอ่ยปากอนุญาต
        "  เมี๊ยววววว.................. "  หนอนตาโต  มองหาอาวุธทันทีอย่างลืมตัว 
 "  นี่คุณพาแมวเข้ามาด้วยเหรอ  ....อย่าบอกนะว่าคุณจะให้มันอยู่ในห้องนี้ " 
หนอนมองแมวอย่างหวาดๆ  อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ไม่สามารถรบกับมันได้อย่างมันมือ  เท่าตอนที่แทนไทไม่อยู่
 " แกอย่าเข้ามานะ  "  หนอนส่งภาษาสายตากับแมวน้อย 
 " เข้ามาแม่จะหวดด้วยแข้งแข็งๆ  "  
 " เมี๊ยว...ววววว........"  เหมือนแมวน้อยจะเข้าใจภาษาสายตาของหนอน  มันไม่ยอมออกจากอกของแทนไทเลย
" เอาล่ะ  พี่มีเรื่องจะพูดด้วย  เรานี่นับวันจะห่างๆกันขึ้นเรื่อยๆ  แล้วนะ ยุ่งอะไรนักหนาเหรอหนอน?  " 
 หนอนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
  " อ่าว  เหรอ  ไม่รู้สิคะ หนอนก็ทำงานหนักน่ะค่ะช่วงนี้ยุ่งๆ
  จะย้ายที่ทำงานอีกแล้ว  " 
 " แล้วย้ายไปไหนล่ะทีนี้ "  
"   อาจารย์ส่งไปโรงงานผลิตเครื่องสำอางค่ะ.....  ไม่ไปโรงพยาบาลแล้ว "
" อืม .เดี๋ยวพี่ไปส่งก็ได้  พี่รู้จัก อยู่แถวๆนี้เองนี่นา" 
" ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง  เดี๋ยวเจ้าทึ่มก็มารับ  เพราะไปทางเดียวกัน " 
หนอนว่าอย่างเกรงใจ  อีกอย่างเธอไม่ชอบไปกับคนรักแมวเข้ากระดูกอย่างนี้  บรื๊อ....น่ากลัว  
" อ๋อ  แฟนมารับอย่างนี้นี่เอง  หึ  งั้นก็ตามใจ  ถามแค่นี้แหละ "
  แทนไทกลับห้องไปด้วยใจสับสน  ทีแรกเขากะว่าจะด่ายัยเด็กเมื่อวานซืนให้หน้าหงาย โทษฐานที่ทำให้เขารอกินข้าว  แล้วยังไม่ยอมมองกับข้าวเขาทำตัวเหมือนเจ้าตูบภาคสอง  ที่สะบัดก้นเดินหนีเขา   แถมยังกลับบ้านดึกดื่นเผื่อเป็นอะไรขึ้นมา  แม่เธอกับแม่เขาน่ะแหละจะมาเฉ่ง  ยิ่งคิดแทนไทยิ่งปวดหัว  
โอย....ยัยหนอนเอ๊ยยายหนอน  ทำไมฉันจะต้องคิดเรื่องเธอด้วยนะ  เซ็งจริงๆ 
ไม่มีน้ำใจ แล้วยังใจร้ายกับแมวของเขาอีก ..........แล้วแทนไทก็หยิบงานมาทำต่อ  
หนอนมองลงมาข้างล่าง  เห็นแทนไทยังไม่นอน  แล้วไอเดียอันบรรเจิดที่สุดเท่าที่สมองเธอคิดออกตามแบบฉบับคนเข้าข้างตัวเองก็เริ่มขึ้น 
  " หนอนชงนมอุ่นๆมาให้ ค่ะ "    เธอยิ้มแป้น หน้าใสไร้เครื่องสำอางแต่งแต้ม
 แทนไทมองหน้าอย่างทิฐิ  " ฉันไม่เคยดื่มนมตอนก่อนนอน " 
"  อ้าว  วันนี้ก็เคยซะสิคะ  ดีออกน้า   แล้วอย่าลืมดื่มน้ำเปล่าอีกแก้วด้วยนะ  หนอนเตรียมไว้แล้ว " 
. "  ตามใจเธอ  อยากเอามาก็ตามใจ  แต่ขอบอกว่าฉันไม่สนแน่นอน "  แทนไทพูดอย่างไม่ใส่ใจ
"  งั้นหนอนไปนอนก่อนล่ะ  ตามใจคุณเหมือนกัน อุ๊ย ตามใจพี่ไทแล้วกัน " 
หนอนเดินยิ้มขึ้นบันไดไปโดยไม่หันกลับมองข้างหลัง 
... เชอะคิดว่าฉันแคร์รึงัยยะ  ไม่กินก็ อดตายอยู่อย่างนั้นแหละ  เธ่อ ข้าวเย็นไม่กิน จะทนได้สักกี่น้ำ ...หึหึ..
พอหนอนปิดประตูห้องปุ๊บ  แทนไทยกแก้วนมมาดื่มทันทีอย่างลืมตัว  และเคี้ยวขนมที่หนอนเตรียมมาให้อย่างเอร็ดอร่อย .............