
เห็นน้องเดิน..เคียงคู่..อยู่กับเขา
หัวใจเรา..แตกสลาย..กลายเป็นผง
เขาพาน้อง..เข้าห้อง..พี่ต้องปลง
รักนี้คง..สิ้นสุด..หยุดกันที
เราเป็นเพียง..ตัวสำรอง..ของน้องรัก
ต้องอกหัก..อีกกี่ครั้ง..ช่างสาสม
รักคนมี..เจ้าของ..ต้องระทม
ความขื่นขม..เก็บไว้เป็น..เช่นบทเรียน
โบราณว่า..ผิดเป็นครู..รู้เต็มอก
ยังเข็นครก..ขึ้นเขา..เรานั้นฝืน
จะไม่ขอ..เป็นสำรอง..ต้องกล้ำกลืน
พี่ขอยืน..เป็นหนึ่งใน..หัวใจเธอ