ราชิกา
มองภาพถ่าย คราครั้งใด ใจคิดถึง
เฝ้ารำพึง คนึงครวญ ให้หวนหา
มั่นในรัก ประจักษ์ใจ ในทุกครา
คำสัญญา แห่งสองเรา มิเสื่อมคลาย
ไกลแสนไกล สุดโค้ง ของขอบฟ้า
ไกลสุดตา ฟ้ามิกั้น ให้ห่างหาย
หวง..สุดห่วง รักเธอนั้น ตราบชีพวาย
ดุจดั่งสาย ธารแห่งรัก จักรอเธอ
เฝ้ารำพึง กับรวงข้าว เจ้าหล่นหาย
ฝากพระพาย โชยพัดพา ใจอย่าเผลอ
แม้นอยู่แคว้น แดนดินใด ใคร่พบเจอ
เฝ้าละเมอ เพ้อพร่ำหา ด้วยอาลัย
ข้างหลังภาพ นั้นบันทึก ด้วยอักษร
เป็นบทกลอน รักหวานซึ้ง ซึ่งสดใส
คือความรัก ความภักดี และจริงใจ
ด้วยห่วงใย ใจอิงแอบ แนบอุรา
ใจดวงน้อย คอยความรัก ความอบอุ่น
หวานละมุน
1914
15
0
หน้าส่วนตัว
