คืนฟ้าดับดาวสว่างพราวพร่างฟ้า หันมองตาดาววับพอจับได้ แสงที่ส่องเคียงข้างกลางคืนใจ ดังแววดาวบนฟ้าไกลในราตรี คอยเคียงอุ่นบนตักยอดรักยิ่ง อิงแอบนิ่งซบหน้าไว้ไม่เบือนหนี สัญญารักพลอดค่ำช่ำฤดี บทกวีใดจะซึ้งเท่าหัวใจ นั่งเคียงดาวข้างใจบนดาดฟ้า น้ำค้างพรมชื้นมาไม่หนาวไหว เมื่อมีรักห่มล้อมทั้งกายใจ ก็อุ่นอบอวลไปจนดาวลา