leknarak
บทที่ 1
หากมีสักครั้ง...สั่งใจไม่ได้
สัมผัสได้ไหม...ความห่วงใยจากใครคนนี้
แอบคิดถึงเธอทุกที...แม้รู้ดีว่าไม่มีหวัง
ทำได้เพียงใจกระซิบ...ทั้งที่อยากบอกรักดังดัง
กลัวเผลอใจเกินจะยั้ง...ทุกครั้งที่ได้พูดจา
เราเป็นเพื่อนกัน...คำเดียวเท่านั้นที่กั้นทุกอย่าง
เยื่อใยถูกเจือจาง...ด้วยระยะห่างที่ควรรักษา
ต้องซ่อนความรู้สึก...แม้ลึกลึกอยากให้รู้ว่า
รักและคิดถึงเกินกว่า...สิ่งที่เห็นด้วยตาและเข้าใจ
หากมีสักครั้ง...สั่งใจไม่ได้ในวันหนึ่ง
เผลอเอ่ยคำที่ลึกซึ้ง...แสดงถึงความหวั่นไหว
เผยความลับว่าเพื่อนคนนี้...แอบมีเธอในใจ
หวังว่าเธอคงไม่เปลี่ยนไป...แค่รับรู้ไว้ก็พอ
++.-.++.-.++.-.+
1921
5
0
หน้าส่วนตัว
