กุ้งหนามแดง
..
หญิงลูกอ่อนเดินทางช่างเหนื่อยนัก
จึงแวะพักริมสระตามประสงค์
วางลูกไว้ขอบบ่อพอบรรจง
แล้วมุ่งตรงลงท่าล้างหน้าพอ (๗๙)
ยักษิณีตนหนึ่งมาถึงสระ
มองเด็กน้อยไม่ละตะกละหนอ
เนื้อคงหวานกรอบกรุบกระดูกคอ
จีบปากต่อไม่หยุดบุตรน่าชัง (๘๐)
นางในสระบอกลูกหนูช่วยดูด้วย
ยักษ์บอกช่วยอุ้มไหมเอาใส่หลัง
แม่บอกดีไม่น้อยคอยระวัง
เกรงพลาดพลั้งตกน้ำกำลังซน (๘๑)
นางยักษ์ร้ายเห่กล่อมยอมให้อุ้ม
ถือโอกาสเดินดุ่มได้คุ้มผล
แม่เด็กเรียกหยุดก่อนด้วยร้อนรน
สำนึกตนจะเสียลูกรีบลุกมา (๘๒)
ฝ่ายนางยักษ์บอกลูกข้าอย่ามาแย่ง
ทั้งแข็งแกร่งแรงผลักของยักษา
หกล้มลุกคลุกฝุ่นวุ่นกายา
เห็นน้ำตาอาบแก้มแกมอ้อนวอน (๘๓