น้ำตาอาบแก้ม
อย่าลืมฉัน
อย่าลืมความผูกพัน ความฝันในวันหวาน
วันเก่า ๆ กับความเหงา ที่ไม่มีเงาเธอมันทรมาน
แต่ความรักในวันวาน...ยังช่วยประสานใจที่อ่อนแอ
อย่าลืมฉัน
อย่าลืมคืนและวันที่มีสายใยในรักแท้
ความหลังที่ชัดเจนจะยังเป็นรอยอาลัยในดวงแด
รสรักฤารอยแผล...ที่ช่วยดูแลรักษาใจ
อย่าลืมฉัน
อย่าลืมความไหวหวั่นในยามที่หวั่นไหว
อ่อนล้าเหลือเกิน...เมื่อความห่างเหินเดินมาหาใจ
สำเนียงและเสียงห่วงใย..ก็เริ่มไกลเกินได้ยิน
อย่าลืมฉัน
อย่าลืมท่อนลำนำ..ร้อยพันคำรักอักษรสิน
ร้อยเรียงมาเพื่อฝากไว้ในยามปวดใจ...น้ำตาริน
ฝากฟ้า...ฝากดิน...เพื่อจารึกงานศิลป์เป็นบทกลอน