ผีขี้เมา
๏ ครางแหบแหบโหยไห้หวังคลายโศก
เคยอับโชคอย่างไรหนีไม่พ้น
อยู่ท่ามกลางมืดดับของอับจน
ฝืนฝืนทนดั่งเป็นเดนสังคม
ถูกกดขี่ขืนข่มทั้งถ่มถุย
มิอาจคุ้ยแคะเขี่ยระเหี่ยห่ม
ทนทนสายตาเหยียดเสียดอารมย์
เพียงชื่นชมดมกลิ่นของดินทราย
หมอกคล้ำคล้ำคลี่คลุมยังสุมสู่
ไม่รับรู้วันลางเลือนจางหาย
จะกู่ก้องร้องเป่าจนเฉาตาย
ก็อย่าหมายแม้เศษของเมตตา
สาบสาบสางยังคลุ้งฟุ้งไปทั่ว
พร้อมเสียงรัวพ่นคำย่ำกร่นด่า
ใช่อยากจนค่นแค้นแสนทรมา
เมื่อวาสนานำน้อมจำยอมทน
กระหยับยืนขืนขันหวั่นหวั่นหวาด
ดูขลาดขลาดกล้ากล้ามาหลายหน
ยอมดื้อด้านหน้าอยู่กลางหมู่ชน
ขอจำนนโชคชะตาอีกราตรี....๚๛
1668
8
0
หน้าส่วนตัว
