"ไอ" สะกิด "มิส ยู" รู้ไหมนั่น "ไอ" ทุกวันคันคอท้อใจแย่ "ไอ" จนเจ็บเหน็บเสลดเหตุผันแปร "ไอ" ขอแค่แล "ยู" อยู่อย่างเคย "มิส" เสมอเพ้อพร่ำขอย้ำบอก "มิส" มิหลอก "มิส" จริงอ้างอิงเอ่ย "มิส" แต้แต้แน่นอนอรชรเอย "มิส" ทรามเชยเผยจิตว่า "มิส ยู" "ยู" รู้ไหมใจนี้สิคงมั่น "ยู" อย่าหวั่นพรั่นพรึงคิดถึงอยู่ "ยู" อย่าเปลี่ยนแปรนะแม่พธู "ยู" นะ "ยู" อยู่ไหน "ไอ มิส ยู" --------------------- บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๔๙