หน้าส่วนตัว
จิตประหวั่นหวาดวิตกโอ้อกเอ๋ย
คำเจ้าเอ่ยบอกฝันน่าหวั่นไหว
ฟ้าไร้ดาวเจ็บเท่าเหมือนเจ้าไกล
ฝากเอาไว้แต่คำที่กล้ำกลืน
แบกถุงผ้างกงกเงิ่นขาเดินสั่น
ตามหาฝันลมลมโง่งมฝืน
คนงมงายเงียบเหงาที่เขาคืน
รักระรื่นรวดร้าวเรื่องราวลวง
งงงันเงียบหงุดหงิดชีวิตหมอง
น้ำตานองรักวาย.มลายสรวง
ความรักเป็นเงื่อนงำที่ช้ำทรวง
โดนเด็ดดวงวิญญานสะท้านใจ
เหลียวมองหาคนช่วยโปรดด้วยเถิด
รักที่เกิดหยิบส่งอย่าสงสัย
เอื้อมมีอฉุดรั้งรักที่ผลักไป
ถนอมให้ความชื่นหวลคืนมา
ทะเลทรายร้อนแล้งเหือดแห้งโหย
ยามฝนโปรยควา
1449
14
0
