ตื่นเถิดวิญญาณที่หลับใหล แจ้งใจให้ประจักษ์อีกสักครั้ง ตื่นเถิดร่างกายไร้พลัง สร้างหวังดีเลิศเกิดกับตน ท้อแท้ท้อถอยเฝ้าคอยโชค เศร้าโศกเสียใจไร้เหตุผล ลิขิตแห่งใจใครบันดล หมองหม่นจะโกรธจะโทษใคร แค่ใช้สองเท้าเพื่อก้าวผ่าน ร้าวรานชอกช้ำจะทำไหม เหมือนฝ่าเพลิงทุกข์ลุกข้างใน ปวดแปลบแสบไหม้เป็นธรรมดา เพียงแผลพุพองใยต้องบ่น อดทนเอาหน่อยค่อยรักษา ค่อยเป็นค่อยไปใช้เวลา เยียวยาแผลใจอีกไม่นาน หนทางอนาคตยังสดใส โลกนี้กว้างใหญ่แผ่ไพศาล ก้าวเดินให้สนุกสุขสำราญ ค่อยผ่านสร้างสรรฝันเป็นจริง
1870
1
0
หน้าส่วนตัว
