dokkoon
กับเวลาที่ผ่านนานมาแล้ว
ยังไม่เคยได้ลืมแววเสน่หา
ถึงต้องห่างจากกันเนิ่นนานมา
รักยังมีค่ามากกว่าอะไรได้มากมาย
กับคำถามมากมาย....ทำไมหรือ
เมื่อมันคือแค่อดีตที่ผ่านหาย
ทำไมถึงไม่ลืมคนห่างกาย
เวลาที่ผ่านไปทำไมไม่เยียวยา
อาจเป็นจริงในเรื่องอื่น
ที่เวลาอาจกลืนอาจรักษา
แต่กับฉันหัวใจไม่นำพา
เพราะกว่าจะรักเธอได้.....ไม่ง่ายเลย
อาจมีเรื่องราวเคยร้าวบ้าง
ก็เข้าใจและปล่อยวางอยากเฉลย
สุดท้ายในใจยังไม่เคย
หมดรักได้เลย ... คนคุ้นเคย ... ดวงใจฉัน
วันนี้กลับมาได้พบ
มันไม่ใช่จุดจบของเธอฉัน
อย่างไรสองเรายังมีวัน
ห่วงหากัน ....และแบ่งปัน...... ความจริงใจ