แก้วประภัสสร
ระส่ำระสายอุระระส่ำระสาย
เห็นห่างหายนึกไปแล้วใจหาย
มาคลาดคลายขาดเพื่อนเสมือนคลาย
ต่างกระจายทิศต่างอย่างกระจาย
หลับตาวาดภาพสวยด้วยเราวาด
ดอกไม้หายร่วงขาดปลิวหล่นหาย
ดารารายห้อมล้อมพร้อมเรียงราย
จากวันวานกลับสลายมลายวาน
เีพียงขอพบเช้าเย็นเช่นเคยพบ
สิ้นอวสานกาลกลบลบอวสาน
เคยทำทานบุญค้ำนำตามทาน
อย่าเลือนลาวันวานพาลบลา
คราวหัวเราะพวกเราเย้าหัวเราะ
กลั่นภาษาแสนเสนาะเพราะภาษา
ทรัพย์ปัญญาสอนรู้สู้ปัญญา
หลากถิ่นไทยเปรียบค่าปัญญาไทย
แหล่งสร้างเสริมเชิญชวนควรส่งเสริม
โลกสดใสด้วยเพิ่มความสดใส
โยงเยื่อใยสานฝันมั่นเยื่อใย
รสกวีสมานใจในกวี
คมปากกาพาซื่อคือปากกา
มือแต้มสีกวี
1801
13
0
หน้าส่วนตัว
