นกตะวัน
หากชีวิตลิขิตได้ดั่งใจฝัน
ขอกายนั้นเป็นน้ำค้างพราวพร่างใส
หยดพร่างพรมห่มพฤกษามาลีใบ
สุกไสวมาเสนอบำเรอปรน
ให้เธอเห็นเด่นชัดถนัดหนา
มองออกมานอกหน้าต่างกระจ่างทุกหน
เปลี่ยนความเศร้าเหงาใจในบัดดล
เธอสุขล้นยามแลชะแง้มอง
คือน้ำใจใสเย็นเช่นน้ำค้าง
เกาะพราวพร่างพื้นหญ้ามาสนอง
ให้ชุ่มฉ่ำด่ำดื่มปลื้มอยากปอง
เพื่อนวลน้องเนื้อนิ่มเอมอิ่มใจ
แม้หน้าแล้งแห้งดินทุกถิ่นที่
ฝนเคยมีมาหยุดไม่รุดไหล
แต่น้ำใจใสฉันหลั่งมั่นใจ
ค้างเรื่อยไปปรนเปรอเธอทุกวัน
แด่ ฟ้าใส
เจ้าของบทกวี รอน้ำค้างหน้าแล้ง
31 มีนาคม 2548
658
3
0
หน้าส่วนตัว
