๏ เสียงพร่ำพรอดออดคำฉ่ำฉะอ้อน สั่นสะท้อนทั่วฤดีพี่หวั่นไหว แม้เนิ่นนานกาลผ่านยังดาลใจ ดลพี่ให้ห่วงหาแสนอาวรณ์ ค่ำคืนนี้จะมีใครมาไกวกล่อม โอบถนอมแนบกันบนบรรจถรณ์ ประโลมลูบจูบลาคราน้องนอน ตระกองกรกอดเกยเขนยนาง เสียงลมพร่ำคำพรอดออดฉะอ้อน ราวลมข้อนขื่นไข้ใจหมองหมาง โอ้ลมเอ๋ยรำเพยคำทำระคาง มิสิ้นสร่างเสื่อมร้อนที่รอนทรวง ฝากพระพายชายพัดกวัดไกวน้อง เกรงลมต้องแตะไล้ใจพี่หวง อยากถนอมกล่อมนิทราสุดาดวง มิสิ้นห่วงโหยหานิจจาเอย ๚
774
1
0
หน้าส่วนตัว
