อัลมิตรา
( มงคลรัตนฉันท์ ๒๒ )
..๏ กากะกะกะกะกะกากะกะกา.....กะกะกากะกะกา
กากะกากะกากา ฯ
..๏ ด้วยอภิรติมิสิ้น ณ หทัย.........อุปสรรค ฤ กระไร
ล้วนจะพ่ายสิเนหา ฯ
..๏ ดุจศศิชุติระวี สุวิภา..............บ่มิเสื่อมรุจิรา
ทั้งทิวาและราตรี ฯ
..๏ อีก สกลนรชน ฤ ก็มี..............หฤทัยรมณีย์
ที่ประจักษ์ ณ ดวงมาน ฯ
..๏ ยังยุวและดรุณีปฏิญาณ..........สรพันปณิธาน
ร่วมสมานจิรันดร ฯ
..๏ ยิ่งขณะมธุรพจน์กวิวอน..........สิประจักษ์มธุสร
อันจะอ้อนและเอ่ยเอื้อน ฯ
..๏ ครั้นขณะปฏิพัทธ์สิเสมือน......รติภักดิ์ดุจเยือน
ทั้งมิเลือนและโรยรา ฯ
..๏ แลบ่วิธุรและไร้อุระล้า............อนุรักติกระว่า
เอื้