กำเนิดฉันท์
กวินทรากร
หายตาหายน่าสิ้น..........ศรีสรรค์..กวีเอย
คงระเริงเชิงฉันท์........ฉุดไว้
ตะเอ๋ากล่าวกล ครร-......โลงเดี่ยว..โดดนา
โคลงแต่งยากสุทธิ์ไซร้...กว่าเบื้องโศลกฉันท์
ด้วยบริบทน้อย.............นักหนา...หนึ่งเอย
สองเอกโท นั้นหา............ยาก แก้
สามโคลงบ่งสัญญา-.......ลักษณ์ชาติ..ไทยเอย
สี่แต่งโคลงปราชญ์แท้.....ไม่อ้อมค้อมคำ
คำฉันท์ใครอ่านแล้ว.........เวียนหัว
เพราะอักขระรัว..............เลื่อนล้า
คำฉันท์นั่นพันพัว............อาถรรพ..เวทย์นา
เกิดเพราะความโศกอ้า......จึ่งซร้องโศลกฉันท์
พระ วาลมิกิ ครั้ง.............เดินไพร
พบกระเรียนคู่ไสว...........สว่างเศร้า
ถูก พรานประหารใจ......