นกน้อยผกโผผิน บินไป เข้าสู่ท้องถิ่นไพร โลกกว้าง เริงร่าอยู่ตามใจ เจ้านั้น แน่ฤา ค่ำลงมาราร้าง ห่างให้ใจครวญ เจ้าบินห่างไปไกล ทุกที ลืมสิ้นกลิ่นคนดี ของข้า จวบจนเนาแรมปี ไม่หวน กลับคืน ปล่อยคนคอยเหว่ว้า อกร้าวรานใจ ขอนกเจ้าจงหวน คืนรัง อย่าอยู่ตามลำพัง สู่ฟ้า คิดถึงซึ่งความหลัง ครั้งเก่า สองแขนคอยโอบอ้า ไออุ่นแอบอิง รอคอยเจ้ากลับมา เคียงใจ นานแสนนานเพียงใด ฝากถ้อย สัญญาที่แนบใน ดวงจิต ความรักไม่เคยด้อย เคลื่อนคล้อยไคลคลา
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
1310
9
