กิตติเวทย์
เช้าวันหนึ่งอยากไปที่ชายหาด
ในใจคาดความสดใสใจสุขสม
กลิ่นโอโซนบริสุทธิ์คงน่าชม
ต้องภิรมย์แน่แท้แม้คิดไป
ฉันจึงเดินทางพลันทันความคิด
หลังจากปิดลั่นกลอนก่อนจะสาย
จากที่พักเดินทางแสนสบาย
สามร้อยเมตรไม่ไกลในทางเดิน
ด้วยใจหวังปองถวิลกลิ่นโอโซน
จึงรู้สึกโลดโผนกระโจนเหิร
อยากสดชื่นยามเช้าย่ำเท้าเพลิน
สวยเหลือเกินธรรมชาติที่หาดงาม
แต่ทันใดจมูกฉันพลันได้กลิ่น
จะเคยชินหรือไม่ใจตรองถาม
ตาฉันมองไปรอบเพื่อสอบความ
จึงรู้ตามเป็นจริงสิ่งต้นตอ
ชายคนหนึ่งนั่งยองยองตามองต่ำ
บ่นพึมพำดูซ้ายขวาตาเหลอหลอ
ถลกผ้าพันเอวเกี่ยวถึงคอ
เหมือนนั่งรอใครสักคนบนมรรคา
ฉันเดินเข้าไป
1168
4
0
หน้าส่วนตัว
