รพินทร์ย่ำถลำไปในรอยเท้า กะปะเจ้าตกใจพุ่งใส่ถลา พรานใหญ่โดดโลดไปไกลนาคา ใจผวาหล่นผล็อยยังถอยทัน แต่ไชยยันต์ดันไถลเดินไล่ติด เหยียบงูพิษดิ้นพราดเกี้ยวกราดหัน งับรองเท้าเจ้าของก้าวต้องมัน เขาร้องลั่นสลัดทิ้งไม่นิ่งทน ดารินเห็นเผ่นโลดโดดข้ามห้วย มิอาจช่วยเพื่อนชายหน่ายสักหน ด้วยเกลียดงูดูแขยงดั่งแกล้งตน หลบให้พ้นพวกงูไม่อยู่มอง แล้วเชษฐามาหลังยั้งไม่อยู่ กระทืบงูหัวงอคอหักสยอง คาติดดินสิ้นใจไม่ต้องตรอง เหล่าพรานต้องแตกตื่นยืนอลเวง เพชรพระอุมา ตอน ดงมรณะ เล่ม 3 บท 54 25 พฤศจิกายน 2547
660
5
0
หน้าส่วนตัว
