หน้าส่วนตัว
เดินผ่านมาทางนี้
เหมือนฉันเป็นศาลาพักใจ
พอผิดหวัง อ่อนล้ามาเมื่อไร
ก็แวะมาพักใจ...ทุกที
ทำเป็นเหมือนคนผ่านทาง
ไม่ค่าให้รักหรือสงสารกับเธอนี้
ให้ความรักความห่วงใยไปเท่าไร
ไม่เคยสนใจใยดี
แล้วจะให้ฉันนี้ทำอย่างไร
ฝนตก...หยุดแล้ว
เธอคงเดินกลับหลัง
ไม่มีร่องรอยของความผูกพันธ์
เพราะฉันนั้นก็เป็นได้แค่...ที่พักใจ
เมื่อไร...จะมีฟ้าหลังฝน
เหมือนที่เค้าว่าความมืดมนจะจางหาย
รอแล้วรอเล่ายังมิวาย
เจอแต่เธอคนใจร้าย
...ตัวดำ-ดำ....
ที่สุราษฎร์ฯฝนตกจังเลยค่ะ
1401
3
0
