รู้ว่ารักเมื่อพรากจากคนรัก รู้ว่าหนักคนทักบ่าแบกหาม รู้ว่าชอบระบอบนิยมตาม รู้ว่างามทรามชั่วก็ตัวเอง รู้เป็นไทยเมื่อสิ้นแผ่นดินชาติ รู้เอกราชเมื่ออำนาจมันข่มเหง รู้สุนทรีย์เมื่อสิ้นซึ่งบทเพลง รู้หวั่นเกรงเมื่อเลือดละเลงไทย จึงสำนึกผนึกกำลังมั่น จึงผจัญมารยาสาไถย จึงหาญห้าวหวังดาวเพียงรำไร จึงหัวใจไฟฝันอันทวี แล้วบุปผาแย้มบานละลานน้ำค้าง อุษาสางรุ่งรางประกายสี วิรังรองม่านกรองหยาดมณี ฉายรัศมีชี้ชมรมยา
1150
1
0
หน้าส่วนตัว
