12 เมษายน 2556 22:00 น.

ปีเสือดุ...

คีตากะ




เขาว่าดวงปีนี้ ปีเสือดุ
แผ่นดินคุกรุ่นร้อนตอนเริ่มหนาว
เหนือหิมะถล่มถมทางยาว
ใต้มีข่าวแผ่นดินไหวในทีวี

มีน้ำใจไหลหลั่งยังผองเพื่อน
มิแชเชือนช่วยกันไม่หันหนี
ร่วมบริจาคมากของเงินทองมี
เห็นความดีมนุษย์สุดตื้นตัน

ยังไม่ทันหายเศร้าคราเราบ้าง
ชาวนาต่างทนทุกข์สิ้นสุขสันต์
แล้งมาเร็วเอลนิโญโธ่จาบัลย์
ต้นข้าวพลันเหี่ยวเฉาต้องเผานา

ใช้แต่ปุ๋ยเคมีวิธีพลาด
เพลี้ยระบาดลามทุ่งยุ่งจริงหนา
มากับแล้งแฝงกายหมายกลืนนา
เหตุเพราะยาฆ่าศัตรูต่อสู้มัน

เสียระบบนิเวศน์สาเหตุหลัก
ผลประจักษ์ทั่วประเทศหลายเขตขัณฑ์
ดินเสื่อมไปข้าวไม่งามผลตามทัน
ยังเสียขวัญเพราะน้ำน้อยต้องคอยนาน

แต่ราคาข้าวสูงจูงใจให้
ชาวนาไทยเร่งทำนาพาสังขาร
หวังปลดหนี้ที่ค้างคามาเนิ่นนาน
กลับซมซานเพราะภัยแล้งแหนงฤดี

เศรษฐกิจว่ามาแรงอย่าแคลงจิต
โตอีกนิดกว่าปีก่อนนอนสุขี
บาทแข็งค่าดอลล่าร์อ่อนค่อนข้างดี
นำเข้ามีกำไรในค่าเงิน

ต้นทุนต่ำทำกำไรจะได้มาก
สินค้าจากต่างแดนแม้นเหาะเหิน
จะถูกลงกว่าเก่าเราจำเริญ
แต่อย่าเพลินส่งออกแย่รีบแก้ไข

เขาบอกว่าต้องยืดหยุ่นถ้าคุณแน่
มองหาแต่โอกาสอย่าพลาดไผล
ทั้งขาขึ้น-ขาลงคงกำไร
เพียงฉับไวทันข่าวทุกก้าวย่าง

การลงทุนมีเสี่ยงอาจเพลี้ยงพล้ำ
อุตสาหกรรมลงทุนในแดนไกลห่าง
เพื่อกระจายความเสี่ยงเลี่ยงอับปาง
ร่วมหุ้นต่างประเทศเขตปลอดภัย

เน้นพอเพียงภายในก่อนไปขาย
สร้างเครือข่ายชุมชนคนแจ่มใส
รากฐานแกร่งแข่งขันหาหวั่นใคร
ไทยช่วยไทยร่วมปกปักสามัคคี

เงินเฟ้อมาค่าของล่องสูงลิ่ว
เดินตัวปลิวเงินหดหมดสุขศรี
รายได้น้อยพลอยช้ำกรรมชีวี
เพียงต้นปีเสือออกลายหมายกลืนกิน

โบราณว่าพายุใหญ่ไม้ยืนล้ม
พ่ายแรงลมเพราะต้านพานสูญสิ้น
แต่หญ้าน้อยต้อยต่ำเตี้ยติดดิน
รอดชีวินเพราะโอนอ่อนผ่อนตามแรง

เพียงเตรียมพร้อมปรับตัวอย่ามัวหลง
สติคงมั่นไว้ไม่หน่ายแหนง
เล็งทิศทางถอยสู้รู้หนักแรง
ผ่านปีแห่งเสือดุลุพาลภัย....



gpet10.gif				
12 เมษายน 2556 22:01 น.

มุมที่แตกต่าง...

คีตากะ





กระแสโลก สังคมบ่มเพาะให้
ผู้ชนะจะเป็นใหญ่ในใต้หล้า
เกมแข่งขันสรรค์สร้างทางมายา
เสียเวลาชีวิตติดเวียนวน

อยู่ในมุมที่แตกต่างทางความคิด
เป็นเพียงสิทธิ์ใช่ศัตรูดูเหตุผล
คิดต่างไปใช่ร้ายพรายกมล
หยุดคิดพ้นถนนเศร้าเฝ้าเวียนว่าย

เลิกแยกแยะฉันและเธอเลิกเพ้อฝัน
มีใครกันคงอยู่รู้ความหมาย
ปราศเริ่มต้นท่ามกลางร้างบั้นปลาย
ทุกสิ่งกลายว่างเปล่าเถ้าธุลี

สงบ สันติ ทุกทิศา
เผาตำราเพ่งจิตพิศแสงสี
พระผู้รู้อยู่ภายในมองให้ดี
ณ ตรงนี้ มีรักแท้เพียงแค่มอง


				
12 เมษายน 2556 22:01 น.

เพียงความคิด...

คีตากะ

5337.jpg













เพียงความคิดกระเพื่อมไหวในความว่าง
สีเข้มจางลวดลายหลายหลากสรรค์
ปรากฏเงาพราวพรายหลายหมื่นพัน
ล้วนเสกสรรค์จากจิตคิดคำนึง

ราวสายลมพรมไหวในเปลวเทียน
วูบวาบเวียนสีแสงแรงลมถึง
ภาพที่เห็นเป็นไปให้ตราตรึง
เริ่มจากหนึ่งเท่านั้นกลายผันแปร

ก่อเรื่องราวฉันเธอและเจอเขา
มีเรื่องเล่ามากมายคล้ายบาดแผล
ทิ้งร่องรอยน้อยใหญ่ให้เหลือบแล
ทั้งที่แท้แค่ใจที่ไหวไป

คือละครร้อยบททดสอบจิต
เพียงความคิดมุมมองของใครไหน
คำวิจาณ์ผ่านหูพรั่งพรูใจ
หาได้ไหวจิตแท้แค่ผ่านเลย

ชนทั้งสิ้นสุดท้ายมลายลับ
เกิดแลดับแก่นธรรมนำเฉลย
ชนทั้งหลายจากไปแล้วแผ่วรำเพย
ประหนึ่งลมผ่านเลยดังเคยมา

ใครกันเล่า? คงอยู่ดูอีกครั้ง
คนอยู่หลังคนสุดท้ายใครกันหนา
ก่อนกำเนิดหลังชีวิตพิจารณา
ก่อนโลกาเริ่มหมุน คุณคือใคร?


				
12 เมษายน 2556 22:02 น.

ฝั่งทางโน้น...

คีตากะ

lao_dscf6476.jpg













ฝั่งทางนี้....ที่เก่าเราคุ้นเคย
กาลล่วงเลยผ่านมาฝ่าเงาฝัน
มีเพื่อนพ้องน้องพี่ที่ผูกพันธ์
ร่วมสุขสันต์และเศร้าเราชาชิน

ที่ตรงนี้...มีเมืองแห่งเรื่องราว
ทุกย่างก้าวแปรปรวนชวนถวิล
มีสายลมห่มฟ้าเป็นอาจินต์
ทั่วแดนดินแปรเปลี่ยนเหมือนเวียนวน

ฟากฝั่งนี้มีเรือเพื่อข้ามท่า
มีท้องฟ้าสีครามงามฉงน
มีทะเลเห่กล่อมย้อมกมล
มีถนนทอดยาวให้ก้าวเดิน

ฝั่งทางโน้น...แปลกไปไกลเกินฝัน
ทุกวารวันเฝ้ามองร้องสรรเสริญ
มีทิวเขาเย้ายวนชวนเพลิดเพลิน
ดูไกลเกินลิบลับกับหมอกควัน

ที่ตรงนั้น...ว่างเปล่ามิเหงาเงียบ
ลมเย็นเยียบพัดมาคราวสันต์
มีดอกไม้ไหวเอนเห็นหลากพันธุ์
ดวงดอกนั้นเจรจาช่างพาที

ฟากฝั่งโน้น...มีถนนพิกลแปลก
มัจฉาแหวกวารินสิ้นหมองศรี
มีเมืองแห่งความรักและภักดี
ทั่วธานีสุขสันต์นิรันดร์กาล
				
12 เมษายน 2556 22:03 น.

นกน้อยที่หายไป...

คีตากะ

SWST-11.jpg













ราววิหคนกเถื่อนคล้อยเคลื่อนหาย
ประหนึ่งพ่ายกลแห่งการแข่งขัน
ทิ้งกรงเปล่าเจ้าร้างห่างจาบัลย์
สิ้นเสียงเคยจำนรรจ์มาผันแปร

บินสู่ไพรไกลพรากทิ้งซากฝัน
ถ้อยรำพันแห่งกวีมิแยแส
ลืมสุขเศร้าเท่าทันไม่หันแล
มาพ่ายแพ้กลางทางพลันร้างเลือน

ก่อนเจื้อยแจ้วแว่วเสียงสำเนียงใส
มีหัวใจแห่งฟ้าภาษาเหมือน
ร้อยเรียงบทรจนาพาย้ำเตือน
ยังชนเลือนโศกเศร้าเล่ากลอนกานต์

ปานประหนึ่งเสียงสวรรค์สร้างสรรค์โลก
มาบินโบกห่างไกลไม่สื่อสาส์น
ฤาบาดเจ็บเหน็บหนาวเจ้าร้าวราน
แพ้ดวงมานแห่งตนจำนนถ้อย

ฤาบัดนี้วิถีธรรมล้วนต่ำตก
เมืองยับพังดั่งนรกอกท้อถอย
จิตระส่ำจำลามาทิ้งรอย
ลืมคำร้อยเทิดธรรม์พรรณนา

ฤาคืนลับกลับไพรในปัจฉิม
เพียงเสพลิ้มทิพย์รสปลดสังขาร์
บรรลุแมนแดนทิพย์นิพพิทา
เริงหรรษาลืมกรงเคยหลงวน
				
ไม่มีข้อความส่งถึงคีตากะ