8 เมษายน 2551 01:48 น.
คีตากะ
ใครกันเล่า? จะเข้าใจในตัวท่าน
ผู้สืบสานสายธรรมล้ำสมัย
เมื่อจารีตขีดเส้นบีบเค้นใจ
ยึดถือในสิ่งเก่าเบาปัญญา
ใครกันหนา? กล้าเผชิญเดินตามท่าน
เมื่อเถ้าถ่านซากธรรมพร่ำมุสา
หลงยึดติดลิขิตคำตามตำรา
เห็นผิดว่าชอบธรรมยอมจำนน
ใครกันหนอ? พอจะแจ้งทางแห่งสัจ
ปล่อยสิ่งมัดผูกใจให้สับสน
ทิ้งวัตถุบรรลุจิตพิชิตตน
เลิกเวียนวนแหวกว่ายแพ้พ่ายมาร
ใครกันเอ่ย? เผยใจอันใสซื่อ
ปล่อยวางชื่อลาภยศปลดสงสาร
ยอมฝ่าฟันปัญหากล้านิพพาน
ตามรอยท่านผู้รู้พหูสูตชน
ใครกันแจ้ง? แสงสว่างกลางดวงจิต
ปราศความคิดเคยชินสิ้นสับสน
เชื่อคำท่านหาญสู้สู่หลุดพ้น
ชนะตนเองได้ไร้อัตตา
ใครกันจัก?รักใครเหมือนใจท่าน
คอยเจือจานผองชนคนอนาถา
คนทุกข์ทนคนเศร้าเฝ้าเมตตา
เฉกมารดารักบุตรสุดห่วงใย
ใครกันท่าน? ผ่านบททดสอบจิต
อาจพิชิตสามโลกสิ้นโศกไหว
ดับสิ้นทุกข์สุขสราญเบิกบานใจ
ตื่นขึ้นได้จากฝันนิรันดร.....
1 สิงหาคม 2558 00:46 น.
คีตากะ
รุ่งอรุณกรุ่นกลิ่นถวิลหา
หอมลีลาวดีกลีบสีขาว
ปลูกหน้าบ้านบานออกดอกพรายพราว
มองทุกคราวคิดถึงหนึ่งคนไกล
ดวงจิตที่บริสุทธิ์ดุจสีขาว
มีเธอก้าวเข้ามาพาหวั่นไหว
เติมสีสันวันเหงาเศร้าจางไป
แต้มสีใจด้วยเหลืองอ่อนซ้อนตรงกลาง
แทนดวงใจใฝ่คำนึงถึงเสมอ
เพราะมีเธอในใจไม่เคยห่าง
เพียงคิดถึงจึงเหม่อเพ้อครวญคราง
ยากปล่อยวางความรักสลักทรวง
เห็นลีลาวดีสีสวยใส
เผลอปล่อยใจคะนึงซึ้งห่วงหวง
แต่เพียงเธอเอ่อล้นท้นในทรวง
ด้วยทุกห้วงดวงใจนี้มีแต่เธอ....
12 เมษายน 2556 21:21 น.
คีตากะ
งามเจิดจ้าพร่าพรายประกายส่อง
แสงสีทองเจิดแจ้งทุกแห่งหน
เสียงระฆังดังเพราะเสนาะล้น
ค่อยใกล้ตน...ใกล้เข้ามา...ใกล้เข้ามา
จากสวรรค์อันงามด้วยความรัก
ความสุขตักตวงให้ผู้ใฝ่หา
เพียงเผยความจริงใจในอุรา
ทุกข์นานาปล่อยวางช่างผ่อนคลาย
ความโศกนี้มีวันจะผันผ่าน
อีกไม่นานแสงสว่างจะพร่างฉาย
งามกระจ่างต่างสีสันพรรณราย
ทอดประกายกอดแอบเราแนบใจ
เรามาจากสวรรค์งามแห่งความรัก
ความสุขจักยืนยงอสงไขย
เราใฝ่หาอนาคตงดงามไกล
ยุคทองใกล้หนักหนา...ใกล้มาแล้ว !
1 สิงหาคม 2558 01:00 น.
คีตากะ
เสียงตามสายร่ายคำย้ำคิดถึง
ยังลึกซึ้งน้ำเสียงเพียงส่งหา
ถามไถ่กันวันเหงาเฝ้าโทรมา
เจรจาเท่าใดไม่พอเพียง
หัวใจยังหวังพบสบตาบ้าง
ถึงกายห่างใจใกล้ได้ฟังเสียง
วันละครั้งนั่งมองตามาคู่เคียง
ส่งสำเนียงสื่อสารไม่ผ่านเบอร์
บัตรเติมใจในรักมากเพียงไหน
มิพอให้หายคิดถึงซึ้งเสมอ
เกินถ้อยคำรำพันฝันเจอะเจอ
แค่เห็นเธอทุกวันเท่านั้นพอ
เพียงอยู่ใกล้ไม่ห่างร่วมทางฝัน
เรามีกันและกันแค่นั้นหนอ
เป็นแรงใจให้กันทุกวันพอ
คงเฝ้ารอสักวันฝันเป็นจริง..
1 สิงหาคม 2558 00:52 น.
คีตากะ
จะต้านทานต่อไปคงไม่ไหว
เพราะหัวใจผูกพันเฝ้าฝันหา
ยามใกล้กันหวั่นไหวในอุรา
ทุกครั้งคราพร่ำเพ้อเธอผู้เดียว
จะฉุดรั้งต่อไปคงไร้ผล
เพราะใจบ่นถึงเธอคอยเหม่อเหลียว
เฝ้าเป็นห่วงหวงนักรักแท้เทียว
เพียงหนึ่งเดียวคือเธอเพ้อทุกครา
จะกางกั้นอย่างไรใจคอยหนี
ทุกคราวที่คิดถึงคะนึงหา
อาการหนักด้วยรักมากยากเยียวยา
รอเธอมารักษาใจให้หายดี
จะยับยั้งอย่างไรไร้ประโยชน์
ใจชอบโดดร่มเร้นเป็นหลบหนี
ไปพบเธอเสมอนักไม่รักดี
ทุกนาทีที่ซึ้งคิดถึงเธอ
จะหักห้ามเพียงใดไม่สำเร็จ
ใจแอบเล็ดลอดไปได้เสมอ
ยามความรักหนักอุราพาละเมอ
หวังเพียงเธอดูแลใจให้แก่กัน
จะบังคับเพียงใดใจขัดขืน
มิอาจฝืนรักได้ใจใฝ่ฝัน
เพียงได้พบสบตาเห็นหน้ากัน
ใจสุขสันต์เอ่อล้นท้นไมตรี
Calendar
Lovers
17 คน เลิฟคีตากะ
หน้าส่วนตัว
1715
